Defterimin ilk sayfalarını burada, bir bankta, Eglisau’da nehire bakarken yazacağımı düşünmemiştim. Yine yeniden yemyeşile bakmak nasıl da iyi geliyor ruhuma. Her zaman istediğim, beni doyuran bu güzelliğe belki de yakın zamanda daha çok bakma imkanım olacak. Kilisenin çanları saat 12:00’yi gösteriyor. Çanlar bugün belki de yeni yerleşim yerimizin habercisi olarak çalıyor. Temenni edelim, gerisi yoluna girer, yolunu bulur…
Leave a comment